BEN ÖLMEDEN ÖNCE
Kanatlandı çoktan içimdekiler çocuk anım, duygular ve kanımdakiler. Kimisi dayanamadı yorgundu bebeklikten. Biri çoktan süzüldü göklere. Unutmadan, insaflı çıktı duygular bıraktığı boşlukta dinlenip gitti zaman zaman. Tam gitmeye yakın çıkarıp boynumdan tasmayı savurdum o boşluğa. Kalbimin en derin yarasına kadar sızlattım. Hissettim film şeridi misali teker teker her acıyı. Anladım sadece kendime zararım. Fiziksel acı olmadan, içsel savaşımın görüntüsü, aynamda.
